Voorzitter,

we behandelen vandaag een voorstel om een nieuwe commissie in het leven te roepen.

Het voorstel wekt de suggestie dat er unaniem -dus vanuit alle fracties- steun voor dat voorstel is, maar dat is niet het geval, en om te beginnen maakt onze fractie bezwaar tegen die suggestie.

Voorts heeft onze fractie een aantal punten aangedragen inzake de insteek en werkwijze die voor deze commissie worden voorgesteld, en we zullen die vandaag noemen, samen met een aantal nieuwe punten.

Ons initiële standpunt inzake de instelling van een Rekeningcommissie was neutraal. Geen voorstander, maar we waren ook niet perse tegen. Het resulterende voorstel gelezen hebbende zien we echter een aantal zwaarwegende bezwaren waardoor een positief oordeel voor ons niet mogelijk is.

Onze fractie acht de geformuleerde taken niet passen bij de suggestie die telkens is gewekt dat het zou gaan om een technische commissie. Het in het voorstel geformuleerde takenpakket is veel zwaarder dan enkel de financieel technische voorbereiding van het inhoudelijke en op de controlerende taak van PS toegespitste onderzoek naar de jaarrekening. Voor een dergelijk zwaar takenpakket een commissie optuigen waarop weliswaar voor de bühne artikel 80 van de provinciewet van toepassing wordt verklaard, maar vervolgens een heleboel essentiële uitzonderingen inzake stemming, samenstelling en voorzitterschap worden gemaakt, is een wangedrocht.

Wat ons betreft wordt er ófwel een gewone commissie opgetuigd, ofwel wordt het takenpakket drastisch anders geformuleerd.

Bij de behandeling van dit stuk in de commissievergadering heeft onze fractie een aantal kanttekeningen geplaatst bij de conclusies en aanbevelingen van de zuidelijke rekenkamer.

Want wie het rapport goed leest moet wel concluderen dat er om de hete brij heen wordt gedraaid.

Als een van de belangrijkste zaken wordt geconstateerd dat het onderzoeksbeleid op onderdelen verbetering behoeft. Misschien is dat waar, maar waar veel meer mee mis is, is met de uitvoering.

Het regent constateringen over dat 'in opzet' zaken wel in orde zijn maar in de uitvoering blijkt vervolgens van alles te mankeren.

Onze fractie vraagt dan ook vanaf deze plek aan de Rekenkamer om de volgende keer in normaal begrijpelijk Nederlands te rapporteren. Als de bedoelingen weliswaar goed zijn, maar de uitvoering knudde is, schrijf dat dan gewoon op.

Op onze vraag WAT het college nou concreet gaat doen om de kwaliteit van die uitvoering op orde te brengen hebben op geen enkele wijze antwoord gekregen. Wel hoorden we een keer of 8 het befaamde woord 'integraal' voorbijkomen en vloog de term 'goed inbedden' een keer of vijf over tafel.

Over deze voorliggende Subsidieverordening inclusief de invoering van de bijbehorende Brabantnorm, een weigeringsgrond voor subsidie ingeval van veel te hoge salarissen, is reeds veel gesproken.

De PVV is het helemaal eens met de Brabantse gedachte dat je als overheid met belastinggeld geen instellingen of bedrijven moet financieren of subsidiëren die een excessief beloningsbeleid hanteren. Sinds kort hanteren we zelfs de Brabantnorm, en daar is de PVV heel blij mee.

Maar voorzitter: deze subsidieverordening dekt absoluut niet de lading van die mooie Brabantse gedachte.

Want voorzitter, met deze subsidieverordening kunnen nog steeds veel te veel organisatiessubsidie krijgen die dat volstrekt niet nodig hebben geziende salarissen die er in hun organisaties worden rondgestrooid.

En dat komt omdat de weigeringsgrond in deze subsidieverordening alleen maar geldt voor exploitatiesubsidies en ook alleen maar geldt als de betreffende subsidie-ontvanger voor meer als 50% door overheidsgeld wordt gefinancierd.

Maar voorzitter, die beperkingen zijn toch niet uit te leggen aan de belastingbetaler? Want waarom zou de provincie bijvoorbeeld een subsidie willen geven van 80.000 euro aan een bedrijf waarvan de directeur 320.000 euro per jaar krijgt, enkel en alleen omdat zij bijvoorbeeld slechts voor een kwart van overheidsgeld afhankelijk zijn of omdat het niet om een exploitatiesubsidie gaat?

Ik zal niet onze hele commissiebijdrage herhalen, daarom in het kort onze belangrijkste kritiekpunten bij deze koers:

- wij hebben onze twijfels bij het inverdieneffect,

- en wij hebben onze twijfels bij de gedragsverandering.

Desondanks hadden wij kunnen leven met dit voorstel, maar recente ontwikkelingen zorgen voor twijfels bij de houdbaarheid van de voorgestelde koers.

In het voorstel wordt namelijk specifiek gestuurd op nalevingspercentages.

Wij vragen ons nu af hoe houdbaar en realistisch deze percentages nog zullen zijn nu gedeputeerde Van den Hout bekend maakte de handhaving van de Natuurbeschermingswet niet uit te voeren.

In hoeverre tellen deze ontwikkelingen mee in de percentages?

Na onze kritiek hierop in de commissie EH publiceerde de gedeputeerde een artikel op internet om nadere uitleg te geven over de keuzes bij handhaving en de "verwarring" die hierover was ontstaan.

Een verwarring die de gedeputeerde zélf heeft veroorzaakt, door enerzijds over boeren die regels overtreden te zeggen 'Lex dura, sed Lex' - de wet is hard, maar het is de wet -, maar anderzijds zelf de handhaving van een wet niet uit te voeren. Voor wie wil aansturen op gedragsverandering is dat een bijzonder slecht voorbeeld. Zeker nu blijkt dat in andere provincies handhaving van deze wet geen probleem blijkt te zijn.

Hoe denkt de gedeputeerde op deze manier het goede voorbeeld te geven voor gedragsverandering?