Dit Statenvoorstel vraagt de vrije financiële ruimte binnen de risicoreserve van het ontwikkelbedrijf in 2021 niet af te ramen vanwege “de ontwikkelingen in de portefeuille van het ontwikkelbedrijf”.
8 jaar geleden spraken wij hier over vele nieuwe projecten, komomleidingen, snelwegverbredingen, miljardenprojecten.
En nu? Wat krijgt de automobilist voor zijn kwart miljard aan opcenten per jaar?
Een draak van een beleidsstuk. In plaats van focus op het oplossen van knelpunten, staat dit stuk vol met “duurzaamheid”, “omdenken”, “transitie”, etcetera
Terwijl dit college in haar natuurbeleid de ontwikkeling van biodiversiteit niet eens kan kwantificeren, ligt hier weer een plan voor instandhoudingsmaatregelen voor Natura2000. De vraag is of bij dit plan de instandhouding van soorten wel concreet meetbaar en afrekenbaar is gemaakt. Kan GS dat verduidelijken?
Voorzitter, we spreken hier over een nieuw economisch programma 2030, een voorstel waar onze staten geen actieve input voor hebben kunnen leveren. Daarmee is GS aan de kaderstellende rol van PS voorbijgegaan. Het college vindt dat ze Sturen met Kaders wel hebben toegepast, maar voorzitter, een procesnotitie met een tijdplanning en een gesprek met de buitenwereld is toch echt iets anders dan pro-actief en open-minded bij PS input en reflectie ophalen aan de hand van een startnotitie met het speelveld, mogelijkheden, bedreigingen, ideeën, scenario's en heldere kengetallen. En dat is jammer voorzitter, want de PVV zou graag vóóraf input hebben willen meegeven aan een te vormen economisch kader 2030.
Voorzitter, de burap is de verantwoording van het college van GS over de eerste 7 maanden 2020 en blikt vooruit op de verwachtingen voor het resterende deel van het jaar. Zoals het voorstel het formuleert: wij rapporteren over de voortgang 2020, op basis waarvan uw staten waar nodig kunnen bijsturen. Alleszins logisch om dus degelijk te kunnen debatteren en het niet als een technisch niemendalletje af te doen.
